art
Miraç Ceyhan
M. Miraç Ceyhan, 2000 yılında Kırıkkale’nin Keskin ilçesinde doğdu. Sanat eğitimine 2014 yılında Kırıkkale Güzel Sanatlar Lisesi Resim Bölümü’nde başladı. 2018 yılında Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü’ne kabul edilerek lisans eğitimine burada tamamladı. 2026 yılında ise Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Ana Sanat Dalı Yüksek Lisans Programı’na başladı.
Öğrencilik yıllarından itibaren üretimlerinde insan figürü, hayvan imgesi ve bu iki varlık arasındaki dönüşüm ve melezleşme olgularını merkeze alan çalışmalar gerçekleştirdi. İnsanın iç dünyası, benlik kavramı ve ilkel dürtülerine ilişkin sorgulamalar, sanatçının üretim pratiğinin temel eksenini oluşturmaktadır.
Sanatçı, Ankara ve İstanbul’da düzenlenen çeşitli sergi ve etkinliklerde yer almıştır. Katıldığı seçili sergiler arasında “Yap” (Hacettepe Üniversitesi, Ankara, 2018), “Yapma” (Hacettepe Üniversitesi, Ankara, 2018), “II. Fresh Ankara” (Atatürk Kültür Merkezi, Ankara, 2023), “Yeni Eski” (Hacettepe Üniversitesi, Ankara, 2023), “III. Fresh Ankara” (ATO Congresium, Ankara, 2024), Birlikte Geleceğe (Galeri Deniz, İstanbul, 2024), I. Gençlik Festivali (Hacettepe Üniversitesi, Ankara, 2024), Genç Bakış Çağdaş Sanat Ödülleri Sergisi (İstanbul Topkapı Üniversitesi, İstanbul, 2025), “İzlek” (Arthan Gallery, İstanbul, 2025), 2025 Mezuniyet Sergisi (Doğan Taşdelen Çağdaş Sanatlar Merkezi, Ankara, 2025) ve Bazaart 15. Edisyon (2PLAN Terminal, İstanbul, 2026) bulunmaktadır.
Manifesto
Miraç Ceyhan’ın çalışmalarında hayvan imgesi, doğrudan bir temsil unsuru olmanın ötesinde, insanın ilkel doğasına işaret eden metaforik bir araç olarak yer alır. İnsan ve hayvana ait parçaların bir araya gelmesi, yalnızca biçimsel bir müdahale değil; benliğin parçalanmasına, sınırların belirsizleşmesine ve bastırılanın yeniden ortaya çıkışına yönelik bir göndermedir.
Sanatçı, insanın hayvansı yönünü dışlayan ya da onu yücelten bir yaklaşım benimsemez. Bunun yerine, içgüdüsel doğayı insan varlığını oluşturan unsurların ayrılmaz bir parçası olarak ele alır. Çalışmalarında odak noktası, ilkel olanın bastırılması ya da serbest bırakılması değil; insanın bu yönüyle kurduğu ilişkinin sorgulanmasıdır.
Eserlerinde karşılaşılan melez formlar ve dönüşüm hâlindeki bedenler, insanın kendi içinde taşıdığı yabancıyla yüzleşmesinin bir yansıması olarak ortaya çıkar. Bu figürler aracılığıyla izleyici yalnızca bir bedene değil; aynı zamanda kendi içinde bastırdığı, ötelediği ve tanımlamakta zorlandığı yönlere de bakmaya davet edilir.
Ceyhan’ın üretimleri, insanı tek ve bütün bir varlık olarak değil; sürekli dönüşen, çelişkiler barındıran ve kendi içindeki hayvansal doğayla birlikte var olan bir özne olarak ele alır. Bu bağlamda biçim, insanın kendi doğasıyla giriştiği bitimsiz mücadelenin ve aynı zamanda onunla kurduğu kaçınılmaz birlikteliğin bir izi olarak görünür hâle gelir.
